Lore

middenoor : voor en door audiomakers

Lore

Ik heb lang getwijfeld over deze luistertip. Aan de ene kant vind ik dit niet de beste podcast ooit gemaakt, ook niet de meest creatieve, en luister ik soms slechts een halve aflevering. Aan de andere kant is dit een van de weinige podcasts waar ik steeds terug blijf komen. Hoezeer ik soms ook twijfel of ik dit nou wel echt een goede podcast vind, ik blijf controleren of er nieuwe afleveringen zijn, en ik heb bijna het hele archief al uit. Uiteindelijk denk ik dat het verstandig is als jullie zelf eens een aflevering luisteren. Vooral liefhebbers van geschiedenis, folklore, en mythes kunnen hun hart ophalen bij de Amerikaanse podcast Lore.

Lore is niet veel meer dan de naam al doet vermoeden. De podcast bestaat uit verhalen, folklore, en geschiedkundige vertellingen, gepresenteerd door schrijver Aaron Mahnke, meestal verzameld rondom een specifiek thema. Wat de podcast kenmerkt is de aandacht voor de duistere kanten van onze geschiedenis, of zoals Aaron het zelf omschrijft: true life scary stories. Because sometimes the truth is more frightening than fiction. Aaron leest deze verhalen voor en zet ze op muziek. Dat is het.

Wat Lore bijzonder maakt, is de kunde waarmee de producent tekst en muziek laat samensmelten tot één mooie compositie. Vanaf het moment dat je de eerste klanken van de podcast hoort heb je het gevoel je in een spookverhaal te bevinden. Bovendien is Aaron Mahnke – of degene die hem helpt bij zijn onderzoek voor elke aflevering – een meester in het leggen van verbanden, waardoor elk verhaal een extra laag kan krijgen. 

Een voorbeeld: er was laatst een aflevering over wezens (geesten of monsters) die ontstonden uit vrouwen die rouwden om het verlies van hun baby. Je zou kunnen denken, ik vertel daar één griezelig verhaal over en dan laat ik het daarbij. Maar Mahnke kiest ervoor om meerdere verhalen aan elkaar te rijgen, van over de hele wereld, allemaal over vrouwen die hun baby verloren – waardoor zichtbaar wordt hoe universeel sommige spookverhalen of monsters daadwerkelijk zijn. Dat maakt folklore, en ook de podcast, interessant. 

Mahnke is ook erg goed in het plaatsen van verhalen in historische context: een aflevering over het drinken van bloed als medicijn klinkt vooral luguber, maar geplaatst naast een verhaal over de stand van de medische wetenschappen in die tijd wordt het opeens een stuk begrijpelijker en op een andere manier interessant. 

Al met al klinkt deze podcast op papier erg goed. Misschien wel te goed om waar te zijn. En dat is het helaas ook wel een beetje zo. Als je te veel afleveringen achter elkaar luistert valt je op dat veel muziek hergebruikt wordt (eigenlijk alleen een nadeel als je wilt binge-luisteren). Soms zijn de thema’s een beetje vergezocht. En mijn grootste bezwaar: niet alle afleveringen hebben dezelfde heerlijke, wonderlijke connectie naar verhalen waarvan je twijfelt of ze waar zijn of niet. Sommige missen het lugubere tintje, of het ongelooflijke dat toch geloofwaardig wordt. Die afleveringen voelen meer als een geschiedenisles – en dat zijn ook de afleveringen die ik halverwege uitzet. 

Toch blijf ik terugkeren naar deze podcast, vooral omdat ik het erg knap vindt dat één verteller begeleid door muziek mijn aandacht zo lang vast weten te houden. En zeg nou zelf: de ietwat duistere verhalen zijn toch meestal de interessantste.


Tekst: Amanda Brouwers
Beeld: Lore

 

No Comments

Add your comment